
تو ساده دل کندي ولي تقدير بي تقصير نيست
با ايـن که بي تـاب مني بـازم منـو خط ميزني
بايد تـورو پيـدا کنم تـو بـا خـودت هم دشـمنيکي با يه جمـله مثل من ميتـونه ارومت کنه
اون لحظه هاي اخـر از رفتن پشـيمونت کنـهدلگيرم از اين شهر سرداين کوچه هاي بي عبور
وقتي به من فکر ميکني حس ميکنم از راه دور
اخر يه شب اين گريه ها سوي چشامو ميبره
عطرت داره از پيرهني که جا گذاشتي ميپرهبايد تورو پيدا کنم هر روز تنها تر نشي
راضي به با من بودنت حتي از اين کمتر نشيپيدات کنم حتي اگه پروازمو پرپر کني
محکم بگيرم دستتو احساسمو باور کني
